Jól í fjölskyldunni, sögð skref fyrir skref
Desember, fjögurra manna fjölskylda og app sem var opnað tuttugu sinnum í viku. Svona gekk þetta fyrir sig hjá okkur, í réttri röð — frá fyrsta aðganginum að síðasta pakkanum sem var opnaður. Við hvert skref fylgja leiðbeiningar sem fara dýpra.
Fjölskyldan í sögunni
- Tómas, sem segir söguna
- Emma, sambýliskona hans
- Jökull, 14 ára sonur þeirra
- Leó, 3 ára sonur þeirra
- Helga, mamma Tómasar
- Amma Rósa, amma Tómasar
- Klara, systir hans
- Benedikt, bróðir hans
- Nói, sonur Benedikts
- Soffía frænka
Jólin okkar, kafli fyrir kafla
Við erum fjögur, en ekki eru allir með aðgang
Við Emma stofnuðum aðganga á fimm mínútum, og Jökull, fjórtán ára sonur okkar, líka. Leó, sá yngsti, er þriggja ára og fær engan aðgang. Ég skráði hann sem nákominn ættingja í minni umsjá. Listann hans held ég utan um — og þar sem það er hann sem við dekrum við en ekki mig, sé ég hvað aðrir taka frá á honum og get líka tekið frá sjálfur.
Nánar: Fjölskyldur & nánir
Einn hópur fyrir fjölskylduna, þrjár leiðir inn
Ég stofnaði hópinn „Fjölskyldan“. Benedikt bróðir minn sat við hliðina á mér í sófanum: hann skannaði QR-kóðann sem birtist á skjánum mínum. Foreldrar mínir og amma Rósa fengu tengil í skilaboðum. Soffíu frænku gat ég hins vegar bara náð í símleiðis, svo ég las fyrir hana sex stafa kóða. Þrjár ólíkar leiðir inn, einn hópur.
Nánar: Hlutdeild & Boð

Hver með sinn lista, og tvær dagsetningar sem breyta öllu
Á hverjum lista eru tvær dagsetningar: dagur viðburðarins og dagurinn sem ég fæ að vita hver gaf mér hvað. Fram að stóra deginum taka hinir frá, spjalla og skipuleggja sig — en ég sé ekkert fyrr en seinni dagsetningin rennur upp. Það er einmitt hugmyndin: listinn minn er opinn öllum, nema það sem myndi koma upp um leyndarmálið.
Nánar: Dagsetningar & Viðburðir

Tvö um lista Leós
Að halda einn utan um lista þriggja ára barns verður fljótt að ágiskunarleik. Ég fékk því Emmu til að halda utan um lista Leós með mér: hún setur inn sínar hugmyndir, sér frátektirnar eins og ég og getur tekið frá sjálf. Tvær manneskjur, einn listi og sama yfirsýn yfir það sem þegar er frátekið.
Nánar: Fjölskyldur & nánir

Ritstjórahlutverkið lánað í eitt síðdegi
Amma Rósa stofnaði aðgang, opnaði listann sinn… og stoppaði eftir þrjár línur. Í símanum las hún mér fyrir tífalt meira. Klara systir mín kíkir til hennar á miðvikudögum, svo ég gerði Klöru að ritstjóra í hópnum og þær fylltu út listann saman, hlið við hlið — nákvæman titil skáldsögunnar, tegundina af teinu, stærðina á hönskunum.
Þetta hlutverk er ekki hægt að búta niður: það gildir um alla lista hópsins, ekki bara lista ömmu Rósu. Maður lætur það eftir þeim sem skipuleggur með manni, eða lánar það og tekur það aftur þegar um stakan greiða er að ræða. Og það nær aldrei inn á hennar eigið svið: hvort sem hún er ritstjóri eða ekki sér Klara ekkert af því sem við tökum frá á hennar eigin lista.
Nánar: Fjölskyldur & nánir

Tengdafólkið sér lista barnanna, ekki okkar
Foreldrar Emmu eiga sinn eigin hóp og buðu okkur inn í hann. Þar deildi ég lista Leós og Jökull sínum. Sami listinn lifir því í báðum hópunum: báðum megin sést hvað er þegar frátekið, án þess að nöfnin berist á milli fjölskyldnanna. Engar tvöfaldar gjafir lengur hjá fjölskyldunum tveimur. Okkar eigin listar verða hins vegar eftir heima hjá okkur.
Nánar: Einkalisti

Leikfangabúðin, strikamerkið og myndavélin
Laugardagur, leikfangadeildin. Leó bendir, ég skanna: leikfangið lendir á listanum hans með nafni og mynd. Á tveimur kössum var strikamerkið orðið ólæsilegt — ég tók mynd af þeim og hugmyndin fylltist út nánast af sjálfu sér.
Sama skönnun, bara öfugt
Tveimur göngum innar rekst ég á spilið sem Nói frændi minn setti á listann sinn. Ég skanna það: appið þekkir það á listanum hans og býðst til að taka það frá fyrir mig. Það var klappað og klárt áður en ég kom að kassanum — enginn annar kaupir það.
„Fyndin náttföt“ og fimm hjörtu á annarri hugmynd
Á mínum eigin lista er ég ekki alltaf með nákvæma hugmynd, og það er bara fínt: „fyndin náttföt“, ekkert meira — nú er það þeirra að spreyta sig. Á skáldsöguna sem ég beið spenntur eftir í jólabókaflóðinu setti ég hins vegar fimm hjörtu. Þannig ruglast enginn á því hvað myndi gleðja mig mest.
Nánar: Einkalisti

Jökull í símanum, Emma í tölvunni
Jökull leitar í símanum: þegar hann finnur eitthvað deilir hann vörusíðunni í appið og hugmyndin verður til. Emma vinnur hins vegar í tölvu: hún setti upp vafraviðbótina og bætir við með einum smelli beint úr vefversluninni, án þess að fara af síðunni.
Nánar: FarsímaforritVafraviðbót
Mamma vissi það á undan mér
Mamma hafði virkjað tilkynningar í símanum: um leið og Jökull bætti hugmyndinni sinni við vissi hún af því. Ég hafði ekkert virkjað — og samt beið teljarinn mín þegar ég opnaði appið um kvöldið, með öllu sem ég hafði misst af. Tilkynningarnar velur maður sjálfur; teljarinn er þarna hvort sem er.
Nánar: Tilkynningar
Þrjár hugmyndir festar efst
Listi Leós lengdist ískyggilega. Emma, sem heldur utan um hann með mér, festi efst þær þrjár hugmyndir sem mega alls ekki gleymast: þær haldast efst á listanum hjá öllum. Þrjár í mesta lagi — það er einmitt það sem gerir þær gagnlegar.
Nánar: Einkalisti

Sex glös, þrjár manneskjur
Emma vildi fullkomna glasasettið sitt og óskaði eftir sex glösum. Mamma tók tvö frá, Klara þrjú og ég það síðasta. Allir sáu hvað var eftir — enginn mætti með öll sex.
Nánar: Bókanir & Framlag

„Hver er með?“
Heyrnartólin sem Jökull óskaði sér voru langt yfir því sem við gefum vanalega. Benedikt stakk upp á að við gæfum þau saman: hann skráði sinn hlut og hóf svo umræðuna beint á hugmyndinni sjálfri, fjarri augum viðtakandans: „Ég set 8.000 kr. í þetta, hver bætir við?“ Eftir tvö svör hafði hver og einn bætt sínum hlut við. Svo lokaði hann framlaginu: heyrnartólin urðu frátekin — einu sinni, gjöf frá mörgum.

Merkið sem breytist fyrir augunum á mér
Eitt kvöldið var ég að skoða lista Klöru: merkið „Gefið“ birtist á einni hugmyndinni, fyrir augunum á mér, án þess að ég snerti neitt. Einhver var nýbúinn að taka hana frá, hinum megin á landinu.
Nánar: Rauntímasamstarf
Hjólið sem var ekki á neinum lista
Ég vissi frá því í sumar að ég myndi gefa Nóa frænda mínum hjól, og það var ekki á neinum lista. Ég lét hin einfaldlega vita: þau sjá að það er frátekið, en Nói veit ekkert. Tvö hjól undir jólatrénu er ekki hægt að laga eftir á.
Nánar: Gjafir utan lista

Staðan fyrir innkaupin
Um miðjan desember sýndi einn skjár mér hvar ég stóð: hvað ég hafði tekið frá, minn hlut í heyrnartólunum og hjólið sem ég hafði tilkynnt. Enginn krotaður miði lengur á botni vasans.
Nánar: Bókanir & Framlag

Morguninn eftir
Ég hafði valið jóladag, og um morguninn, eftir pakkana á aðfangadagskvöld, opnaðist listinn minn. Ég sá hver gaf mér hvað — og umfram allt litlu kveðjurnar sem fylgdu frátektunum. Þá síðu las ég tvisvar.
Nánar: Dagsetningar & Viðburðir

Og fyrir næsta ár
Annan janúar stofnaði ég minnislista: lista sem aðeins ég sé. Þar skrái ég hugmyndir sem skjóta upp kollinum allt árið, án þess að sýna þær nokkrum manni. Í nóvember næstkomandi þarf ég bara að færa þær yfir á alvörulistann minn.
Nánar: Minnislisti

Ekkert af þessu krafðist sérstakrar skipulagningar. Bara listar, einn eða tveir hópar og vissan um að enginn myndi opna sömu gjöfina tvisvar.
Búa til fyrsta listann minnSkjámyndirnar á þessari síðu sýna viðmótið á ensku, en forritið sjálft birtist á þínu tungumáli. Nöfn, listar og upphæðir sem sjást á þeim eru uppspuni.